Friday, January 30, 2015
Thursday, January 29, 2015
ત્રિવેણી સંગમ
 |
| શિક્ષણકાર-તસવીરકાર-શિલ્પકાર ચંદ્રકાન્ત ઉપાધ્યાય-વિવેક દેસાઈ-કાંતિભાઈ બી. પટેલ Photograph : Dr. Ashwinkumar / છબી : ડૉ. અશ્વિનકુમાર |
Wednesday, January 28, 2015
Tuesday, January 27, 2015
Monday, January 26, 2015
Sunday, January 25, 2015
Saturday, January 24, 2015
Friday, January 23, 2015
Thursday, January 22, 2015
Wednesday, January 21, 2015
Tuesday, January 20, 2015
પથ્થરો વચ્ચે પુસ્તકો
 |
| Photograph : Dr. Ashwinkumar / છબી : ડૉ.અશ્વિનકુમાર |
પથ્થરો દીવાલ બની ગયા,
પુસ્તકોની ઢાલ બની ગયા!
Monday, January 19, 2015
Sunday, January 18, 2015
Saturday, January 17, 2015
બાપુનું બાવલું
 |
| Photograph : Dr. Ashwinkumar / છબી : ડૉ.અશ્વિનકુમાર |
મહાત્મા ગાંધીનું બાવલું
સ્થળ : મહાત્મા ગાંધી માર્ગ, ગંગટોક, સિક્કિમ
મે, ૨૦૧૩
Friday, January 16, 2015
'દર્શક' સાથેનાં સંસ્મરણો - ૨ || રતિભાઈ પંડ્યા
 |
| Ratibhai Pandya and Manubhai Pancholi 'Darshak' An AI-generated image |
મનુભાઈ પંચોળીને સાહિત્યકાર-લેખક-કેળવણીકાર ચિંતક તેમજ રાજનીતિજ્ઞ તરીકે તો લોકો ઓળખે છે, પરંતુ અહીં તેમની ઓળખાણ એક વૈજ્ઞાનિક અને ગોપ્રેમી તરીકે આપવાની છે. ઈ.સ. ૧૯૬૨થી ઈ.સ. ૧૯૯૭ સધીનાં ૩૫ વર્ષ લોકભારતી ગૌશાળાના મૅનેજર તરીકે સંસ્થાના મૅનેજિંગ ટ્રસ્ટી મનુભાઈ પંચોળી સાથે નિકટનો સહવાસ અને પરિચય રહ્યો. તેમાં ગાયોના પ્રશ્નો અંગે તેમનો પાસેથી મદદ, માર્ગદર્શન અને હૂંફ સતત મળતાં રહ્યાં. તેઓ સંસ્થાની મુલાકાતે આવનાર દેશી વિદેશી મહેમાનોને ગૌશાળાની મુલાકાત લેવાનું ખાસ સૂચવે અને અનુકૂળતા હોય તો મહેમાનોની સાથે પોતે પણ ગૌશાળામાં આવવાનું પસંદ કરે. મહેમાનોને હોંશે-હોંશે ગાયો અને વાછરું બતાવે અને ખેતી અને ગ્રામવિકાસમાં ગૌસંવર્ધન અને ગોપાલનનું મહત્ત્વ કેટલું છે; તે વિગતે સમજાવે. ગૌશાળાની ‘મેના' નામની ગાયે એક દિવસમાં ૩૬ લિટર દૂધ આપી ગુજરાત રાજ્યમાં પ્રથમ અને ભારત કક્ષાએ બીજું ઇનામ મેળવેલું, તે ગાય બતાવીને મહેમાનોને કહે 'ગોશાળા એ અમારી સંસ્થાનું સુંદર ઘરેણું છે.”
પશુઓમાં પ્રજનન માટે કૃત્રિમ બીજદાનની પદ્ધતિ અમલમાં આવતી ગઈ. તેનો શરૂઆતનાં વર્ષોમાં દર્શકે વિરોધ નોંધાવી કહ્યું હતું કે “આ કુદરતના નિયમની વિરુદ્ધ છે, અકુદરતી છે.' હું અને અમારા અધ્યાપક કૃષ્ણાલાલ શુક્લ આ પદ્ધતિની તરફેણ કરનારા હતા. આથી બે-ત્રણ વર્ષ સુધી મનુભાઈને આ પદ્ધતિના અનેક ફાયદા ચર્ચા-વિચારણા કરી અને સમજાવતા રહ્યા. આખરે તેઓ અમારી વાત સાથે સંમત થયા. એટલું જ નહીં, લોકભારતી સંસ્થાએ બે યુવાન કાર્યકરોને કૃત્રિમ બીજદાનની તાલીમ માટે સાબરમતી ગૌશાળાના બીડજ કેન્દ્ર પર મોકલ્યા, તેનાં સાધનો વસાવ્યાં અને સણોસરા તથા પાલીતાણા કેન્દ્ર પરથી આસપાસનાં ગામડાંમાં ગો-સુધારણા અને ગો-સેવાનું કામ મોટા પાયા પર ઉપાડ્યું. મણિભાઈ દેસાઈ સ્થાપિત અને સંચાલિત ભારતીય એગ્રો ઇન્ડસ્ટ્રિઝ ફાઉન્ડેશન (બાઇફ) દ્વારા આખા દેશમાં કૃત્રિમ બીજદાનની પ્રવૃત્તિ ચાલતી હતી. તેમાં લોકભારતીના એકસોથી વધુ સ્નાતકોને દરેક વર્ષ સુધી નોકરી પણ મળતી રહી. તેમાં પણ મનુભાઈએ એમને સૂચવેલું કે મણિભાઈની સંસ્થાને ઉપયોગી પશુપ્રજનન અને કૃત્રિમ બીજદાનના જાણકાર વિદ્યાર્થીઓ તૈયાર કરવા. અમે તે મુજબના શિક્ષણ (નીડ બેઇઝડ એજ્યુકેશન) પર વિશેષ ધ્યાન આપ્યું. પછીનાં વર્ષોમાં મનુભાઈ જયારે અમદાવાદ સંસ્થાગત કામે જાય, ત્યારે બીડજ ગૌશાળા તેમજ મહેસાણા ડેરીના જગુદણ ફાર્મ પરથી ઉત્તમ વંશાવળીના આખલાના વીર્યના ડોઝ ખાસ પ્રકારનાં થરમોસમાં લેતા આવે, જેમાં પ્રવાહી નાઇટ્રોજન વાયુનું તાપમાન -૧૯૬° સે. જેટલું ઠંડું હોય, જેથી વર્ષો સુધી વીર્ય સંગ્રહી શકાય.
વિદેશી ઓલાદ જર્સી કે હોલસ્ટેનના આખલાના વીર્યથી જે દેશી ગાયને સંકર વાછરડી જન્મે, તે ગાય બની વધારે દૂધ આપે છે, તે જાણી મનુભાઈએ ગોસંસ્કરણના કાર્યક્રમને પણ અનુમતિ આપેલી.
૧૯૭૦-૭૧ના વર્ષમાં રશિયાથી કેટલાક પશુનિષ્ણાત ડોક્ટરો ગીર ઓલાદના આખલા (ખૂંટ) ખરીદવા લોકભારતીમાં ભારત સરકાર અને ગુજરાત સરકારની ભલામણથી ખાસ આવેલા. તેમણે જે આખલો પસંદ કરેલો, તે ઉત્તમ વંશાવલીવાળી ગાયનો અને ખૂબ જ રૂપાળો હતો. અમે સંસ્થાની ગાયો ફેળવવા રાખેલો, તે તેમણે પસંદ કરી ખૂબ ઊંચી કિંમત આપવા તૈયારી બતાવી. સામાન્ય બજારકિંમત રૂ. એક હજારને બદલે તેમણે રૂ. પંદર હજારે માગણી કરી. અમારા કાર્યકર સાથી તથા ગોવાળોને તે આખલો ખૂબ પસંદ હતો. મારી ઇચ્છા પણ તે વેચવાની ન હતી. રશિયન વૈજ્ઞાનિકોએ મનુભાઈને મળી, મોટી કિંમત ઓફર કરી, તેઓ ગમે તે હિસાબે એ આખલો ખરીદવા માગતા હતા. કિંમત સાંભળી મનુભાઈના કાન પણ ચમક્યા, પરંતુ મને પૂછતા મેં સ્પષ્ટ ના પાડી. તેથી મનુભાઈએ પણ ના પાડી. જોકે બાજુમાં બેઠેલા હિસાબનીશ મનુભાઈ દવેએ 'દર્શક'ને કહ્યું કે, રૂ. ૧૫ હજાર જેવી માતબર રકમ મળતી હોય, તો ખૂંટ વેચી દેવો જોઈએ. સંસ્થાને પ્રતિષ્ઠા અને પૈસા બેય મળે છે. ગોપ્રેમી દર્શક લોકભાષામાં પ્રતિભાવ આપતા કહેલું કે 'દીકરીનાં માગાં હોય, વહુનાં માગાં ન હોય.' બધા ચૂપ થઈ ગયા. પોતાની લાગણી બાજુ પર મૂકીને કાર્યકરોની લાગણી અને માંગણીને દર્શક માન આપતા.
મનુભાઈ અવારનવાર અમોને કહેતા કે ગો-સુધારણાનું કામ સંસ્થાની ગૌશાળાની ચાર દીવાલો કે દોઢસો પશુ પૂરતું મર્યાદિત ન રહેવું જોઈએ, પરંતુ આસપાસનાં દસ-વીસ ગામડાંનું પશુધન સુધરે તે માટે આપણે પ્રયાસ કરવો જોઈએ, આથી અમે ગૌશાળામાં એક વધુ આખલો (ખૂંટ) આસપાસનાં ગામડાંના લોકોની ગાયો ફેળવવા માટે રાખતા. દર મહિને પંદર-વીસ લોકો પોતાની ગાયો લઈ સંસ્થામાં ફેળવવા આવતા. તેમને ગોપાલન અંગે નિદર્શન અને માર્ગદર્શન મળી રહેતું. આથી સંસ્થાની નજીકનાં આઠ-દસ ગામોની ગાયોની ઓલાદ અન્ય ગામોની ગાયોની ઓલાદ કરતાં ચઢિયાતી જોવા મળતી અને તેની બજારકિંમત પણ વધુ મથતી હતી. મનુભાઈના કહેવાથી સંસ્થાની 'ભામિની' નામની ગાય બ્રાઝિલના પશુપાલકોને વેચવામાં આવેલી ભારતના રાષ્ટ્રપતિ ઝાકિરહુસેન લોકભારતી આવ્યા, ત્યારે ગૌશાળાનાં જાનવરો અને તેની તંદુરસ્તી, દેખાવા અને ઉત્પાદન-શક્તિ જોઈ-જાણીને એક ગીર વાછરડીની માગણી સંસ્થા પાસે મૂકી. મનુભાઈએ માગણીનો સહર્ષ સ્વીકાર કરી 'લીલાવતી' નામની બે વર્ષની વાછરડી દિલ્હી મોકલી આપી. કવિશ્રી દુલા ભાયા કાગને પણ મનુભાઈએ બે ગીર વાછરડીઓ ભેટ મોકલેલી. આંબલા ગૌશાળાની ગાયોમાં ખરવા-મોવાનો રોગ આવેલ તેથી મનુભાઈ ખૂબ ચિંતિત હતા. તેમણે મને જરૂરી દવા લઈ તેમજ વિદ્યાર્થીઓ-ગોવાળોને સારવાર કરવા મોકલેલા, તેઓ પોતે પણ સતત ગૌશાળામાં હાજર રહ્યાનું અહીં સ્મરણ થઈ આવે છે.
૧૯૭૮માં મોરારજીભાઈ વડાપ્રધાન હતા, તે વખતે સંસ્થામાં ખેડૂત-સંમેલન બોલાવેલું, તેમાં કાંઈક નક્કર કાર્યક્રમ આપવાની વિચારણા કરતા, મોરારજીભાઈના હસ્તે નજીકના પીપરડી ગ્રામપંચાયતમાં એક ઉત્તમ ધણખુંટ ગામની ગાયોને ફેળવવા અને ગો-સુધારણા માટે નક્કી થયું. ખૂંટ, અર્પણ-વિધિ પછીથી તરત જ મને પ્રાસંગિક ઉદ્બોધન કરવા મનુભાઈએ સૂચવેલું. કોઈ પણ તૈયારી વિના અને તે પણ મોરારજીભાઈ જેવા મોટા નેતાની હાજરીમાં કાંઈક કહેવાનો સંકોચ મનમાં થયો, છતાં મનુભાઈના હુકમને માથે ચડાવી ગ્રામવિકાસમાં અને ગોવિકાસમાં ખૂંટનું મહત્ત્વ સમજાવી મેં હળવાશથી કહ્યું, “સ્વરાજ્ય આવ્યા પછી ગામડાંનો વિકાસ કરવા માટે તાલુકાઓમાં તાલુકા વિકાસ-અધિકારી, જિલ્લાના વિકાસ માટે જિલ્લા વિકાસ-અધિકારીની નિમણૂક કરવામાં આવે છે, છતાં જોઈએ તેવો વિકાસ થયો નથી, પરંતુ જો ગામડે ગામડે ઉત્તમ ધણખુંટની નિમણૂક કરવામાં આવે તો ગ્રામવિકાસ અને ગોવિકાસ કદાચ સારી રીતે થઈ શકત! આ સાંભળી ગંભીર મુખમુદ્રાવાળા મોરારજીભાઈ પણ હસી પડયા.” મોરારજીભાઈને હસાવવા બદલ મનુભાઈએ સભા પૂરી થયા બાદ મને ખાસ અભિનંદન આપેલા ! મનુભાઈનાં અનેક જાહેર પ્રવચનોમાં, વર્ગોમાં, વાતચીતમાં ગાયો અને ગોપાલનની વાતનો ઉલ્લેખ અને અનુબંધ થતો, એ બાબત સ્મૃતિપટ ઉપર સારીપેઠે અંકિત થઈ ગઈ છે.
............................................................................
રતિભાઈ પંડ્યા, પૂર્વ અધ્યાપક, લોકભારતી-સણોસરા
સંસ્મરણો, 'નિરીક્ષક', પાક્ષિક,
૧૬-૦૧-૨૦૧૫, પૃષ્ઠ : ૧૫, ૧૯
Thursday, January 15, 2015
Wednesday, January 14, 2015
ગ્રંથભંડાર-ઉદ્ઘાટન અને પુસ્તક-લોકાર્પણનું નિમંત્રણ
ગૂજરાત વિદ્યાપીઠના નવનિર્મિત પુસ્તક ભંડારનું ઉદ્ઘાટન સુશ્રી સાધનાબહેન રાઉત (પ્રકાશન વિભાગ, નવી દિલ્હી)ના હસ્તે થશે. કુલનાયક ડૉ. અનામિક શાહના પ્રમુખસ્થાને યોજાનાર આ કાર્યક્રમમાં આપ સૌને હાર્દિક નિમંત્રણ છે. આ કાર્યક્રમમાં ગૂજરાત વિદ્યાપીઠનાં ટ્રસ્ટી સુશ્રી ઇલાબહેન ભટ્ટ અને પૂર્વ કુલનાયક પ્રો. સુદર્શન આયંગાર હાજર રહેશે.
આ પ્રસંગે ગૂજરાત વિદ્યાપીઠ દ્વારા પ્રકાશિત અને આલાપ બ્રહ્મભટ્ટ દ્વારા નિર્મિત સચિત્ર પુસ્તક 'ગૂજરાત વિદ્યાપીઠની માનવેતર સજીવ સૃષ્ટિ'નું વિમોચન સુશ્રી ઇલાબહેન ભટ્ટ કરશે. ડૉ. સુદર્શન આયંગાર પુસ્તક-સર્જનયાત્રા અને પુસ્તક-પરિચયયાત્રા કરાવશે.
તારીખ : ૧૬ જાન્યુઆરી, ૨૦૧૫
સમય : નમતા પહોરે ૪ વાગે
સ્થળ : અહિંસા શોધ ભવન, ગૂજરાત વિદ્યાપીઠ, આશ્રમ માર્ગ, અમદાવાદ
Tuesday, January 13, 2015
Thursday, January 8, 2015
મોહનદાસ ગાંધી, વતન-વાપસી, અને માતૃભાષા-ગૌરવ /// ઘટના-વિશેષ
- ડૉ. અશ્વિનકુમાર
……………………………………………………………………………………….
ત્રીસ જાન્યુઆરી, ઓગણીસો અડતાળીસે દેહથી ગયા તે ‘મહાત્મા’ હતા. પણ નવ જાન્યુઆરી, ઓગણીસો પંદરે દેશમાં આવ્યા તે ‘મોહનદાસ ગાંધી’ હતા. જોકે, ગાંધીભાઈએ જીવનનાં એકવીસ વરસ દક્ષિણ આફ્રિકાની ભૂગોળને અને દુનિયાના ઇતિહાસને આપ્યા. તેઓ ગિરમીટિયાઓને દેશી ભાષાઓમાં સમજતા તો ગોરાઓને અંગ્રેજી ભાષામાં સમજાવતા. મો.ક. ગાંધી અધિપતિની હેસિયતથી ‘ઇન્ડિયન ઓપિનિયન’માં ગુજરાતી, હિંદી, તામિલ અને અંગ્રેજી એમ ચાર ભાષામાં લખાણો છાપતા. ‘સત્યાગ્રહ’નું શસ્ત્ર નહીં પણ શાસ્ત્ર સમજી-સમજાવીને તેઓ હિંદના દરિયાકિનારે ભરતી બનીને આવ્યા. ૦૯-૦૧-૧૯૧૫ના રોજ, ગાંધી મુંબઈ બંદરે ઊતર્યા ત્યારે એક પારસી ખબરપત્રી તેમની મુલાકાત લેવા સારુ છેક બંદર ઉપર પહોંચી જઈને તેમને મળ્યો. તેને પહેલાં પહોંચી જઈને ગાંધીને મળી લેવાની હોંશ હતી. ‘સૌથી પ્રથમ, તેજ કદમ’નું સ્પર્ધાસૂત્ર એ જમાનાના પત્રકારત્વનું લક્ષણ હોય પણ ખરું. પેલા પત્રકારે તો મળતાંની સાથે જ ગાંધી ઉપર અંગ્રેજીમાં સવાલ છાંટ્યો. પછી શું થયું?... ગાંધીનું નહીં, પેલા પત્રકારનું?!... આ અંગે આપણા સૌના ‘કા.કા.’ને પૂછવું પડે.
કાકાસાહેબ કાલેલકર ‘બાપુની ઝાંખી’(નવજીવન પ્રકાશન મંદિર, પહેલી આવૃત્તિ: ૧૯૪૯, બીજી આવૃત્તિ : ૧૯૫૫, પુનર્મુદ્રણ : ૧૯૬૯, પૃ.૧૨)માં નોંધે છે : “તેમણે પૂછેલા સવાલનો જવાબ આપતાં પહેલાં બાપુએ કહ્યું – ‘ભાઈ, તમે હિંદી છો, હું પણ હિંદી છું. તમારી માતૃભાષા ગુજરાતી છે, મારી પણ ગુજરાતી છે. તો પછી તમે મને અંગ્રેજીમાં કેમ સવાલ પૂછો છો? તમે શું એમ માનો છો કે દક્ષિણ આફ્રિકામાં રહી આવ્યો એટલે મારી જન્મભાષા ભૂલી ગયો? અથવા એવું તો માનતા નથીને કે મારા જેવા બેરિસ્ટર સાથે અંગ્રેજીમાં વાત કરવી જ શોભે?’ ” આ ઘટના અંગે કાકાસાહેબ વધુમાં લખે છે કે, “ખબરપત્રી શરમાયો કે નહીં એ હું જાણતો નથી, પણ એને નવાઈ થઈ ખરી. પોતાની મુલાકાતના હેવાલમાં બાપુના આ જવાબને જ તેણે અગ્રસ્થાન આપ્યું હતું.” લેખને સમેટતાં કાલેલકર કહે છે : “તેણે બીજા સવાલો શા પૂછ્યા અને બાપુએ જવાબો શા આપ્યા એ હું ભૂલી ગયો છું. પણ આપણા દેશના નેતાઓમાં એક નેતા એવા છે જે માતૃભાષામાં બોલવાની સ્વાભાવિકતાનું મહત્ત્વ સમજે છે એ જાણીને સૌને સંતોષ થયો.” આ જે બન્યું તેને સમાચારની ભાષામાં ઘટના પણ વિચારની ભાષામાં ઘડતર કહેવાય. જેમાંથી એક પત્રકારે નહીં, આખી પ્રજાએ બોધપાઠ લેવો રહ્યો.
ગાંધીના માનમાં ઉત્તમલાલ ત્રિવેદીએ મુંબઈમાં ગુજરાતીઓનો મેળાવડો ગોઠવ્યો હતો. ‘ગાંધીજીની દિનવારી’(માહિતી ખાતું, ગુજરાત રાજ્ય, સંવર્ધિત આવૃત્તિ ૧૯૯૦, પૃ. ૦૨)માં સંગ્રાહક ચંદુલાલ ભગુભાઈ દલાલની નોંધ મુજબ, ‘આ મેળાવડો ગુર્જર સભા તરફથી ૧૪-૦૧-૧૯૧૫ની સાંજે મુંબઈસ્થિત મંગળદાસની વાડીમાં યોજાયો હતો.’ ગુજરાતી હોવાના નાતે મહમદઅલી ઝીણા પણ એમાં હાજર રહ્યા હતા. આ મેળાવડાના પ્રમુખ કે મુખ્ય વક્તા તરીકે ઝીણાએ ટૂંકું અને મીઠું પણ અંગ્રેજીમાં ભાષણ કર્યું. બીજાં ભાષણો પણ મોટા ભાગે અંગ્રેજીમાં જ થયાં હતાં. હવે ગાંધીનો વારો આવ્યો! આ બનાવનું બયાન કરતાં મો.ક. ગાંધી ‘સત્યના પ્રયોગો’(નવજીવન પ્રકાશન મંદિર, પ્રથમ આવૃત્તિ : ૧૯૨૭, પુનર્મુદ્રણ : ૨૦૦૯, પૃ.૩૪૫)માં કહે છે : “જયારે મારો બોલવાનો વારો આવ્યો ત્યારે મેં ઉત્તર ગુજરાતીમાં જ વાળ્યો, ને ગુજરાતીનો તથા હિંદુસ્તાનીનો મારો પક્ષપાત મેં થોડા જ શબ્દોમાં જાહેર કરી, ગુજરાતીઓની સભામાં અંગ્રેજીના ઉપયોગની સામેનો મારો નમ્ર વિરોધ નોંધાવ્યો. મારા મનમાં આમ કરવા વિશે સંકોચ તો હતો જ. લાંબી મુદતની ગેરહાજરી પછી પરદેશથી વળેલો બિનઅનુભવી માણસ ચાલતા પ્રવાહની સામે જાય એમાં અવિવેક તો નહીં હોય એવું મને લાગ્યા કરતું હતું. પણ ગુજરાતીમાં ઉત્તર વાળવાની મેં હિંમત કરી તેનો કોઈએ અનર્થ ન કર્યો ને સૌએ મારો વિરોધ સાંખી લીધો એ જોઈ હું રાજી થયો, ને મારા નવા લાગતા બીજા વિચારો પ્રજા આગળ મૂકવામાં મને અડચણ નહીં આવે એવો સાર પણ મેં આ સભામાંથી ખેંચ્યો.”
દાનત હોય તો, આ દૃષ્ટાંતો ઉપરથી આપણે ધડો લઈ શકીએ છીએ. સવાલો પૂછનાર પત્રકારની માતૃભાષા ગુજરાતી છે એવું જાણી લીધા પછી ગુજરાતીમાં સંવાદ કરવો એ ગૌરવનો વિષય છે, શરમનો નહીં. એનાથી ગેરસમજ ઘટશે, ઠેરસમજ વધશે. ગુજરાતી વ્યવસ્થા-વાતાવરણ-વ્યવહારમાં ગુજરાતી ભાષામાં વાત વહેતી કરવા માટે હિંમત સિવાય કશું જરૂરી નથી. પછી ભલેને સામે ઝીણા હોય કે મોટા! અંતે એટલું સ્વીકારીએ કે, જાહેરમાં એકવાર માતૃભાષામાં અભિવ્યક્ત થયા પછી કોઈ નવી વાત રજૂ કરવામાં અગવડ નહીં પડે એવો સાર જો મો.ક. ગાંધી ખેંચી શકતા હોય તો આપણે તેમના તરફ ખેંચાવું જ રહ્યું.
.................................................................................................................................
ashwinkumar.phd@gmail.com
.................................................................................................................................
સૌજન્ય :
'ઘટના-વિશેષ'
'દિવ્ય ભાસ્કર', ૦૭-૦૧-૨૦૧૫, બુધવાર, 'કળશ' પૂર્તિ, પૃષ્ઠ : ૦૨
Wednesday, January 7, 2015
Tuesday, January 6, 2015
રાષ્ટ્રીય સેવા યોજના શિબિર, વર્ષ : ૨૦૧૫
ઉપક્રમ : રાષ્ટ્રીય સેવા યોજના શિબિર
શિબિરાર્થીઓ : સમાજશાસ્ત્ર, હિન્દી, અને પત્રકારત્વ વિભાગ (મહાદેવ દેસાઈ સમાજસેવા મહાવિદ્યાલય, ગૂજરાત વિદ્યાપીઠ, અમદાવાદ)ના વર્ષ એકના કુલ સિત્તેર વિદ્યાર્થીમિત્રો (૩૦ બહેનો અને ૪૦ ભાઈઓ)
સ્થળ : ગ્રામસેવા કેન્દ્ર, ગામ : દેથલી, તાલુકો : માતર, જિલ્લો : ખેડા
તારીખ : ૦૬-૦૧-૨૦૧૫થી ૧૨-૦૧-૨૦૧૫
વાર : મંગળથી સોમ (સાત દિવસ)
Monday, January 5, 2015
Sunday, January 4, 2015
ગૂજરાત વિદ્યાપીઠના કુલનાયકશ્રી / કુલપતિશ્રી : સ્થાપનથી વર્તમાન સુધી
ક્રમ કુલનાયક કાર્યકાળ
(૦૧) અસૂદમલ ટેકચંદ ગિદવાણી ૨૮-૧૧-૧૯૨૦થી ૨૭-૦૧-૧૯૨૪
(૦૨) નૃસિંહપ્રસાદ કાલિદાસ ભટ્ટ ૦૬-૧૨-૧૯૨૫થી ૨૮-૦૧-૧૯૨૮
(૦૩) દત્તાત્રેય બાલકૃષ્ણ કાલેલકર ૧૦-૦૨-૧૯૨૮થી ૦૩-૦૧-૧૯૩૫
(૦૪) વલ્લભભાઈ ઝવેરભાઈ પટેલ ૦૪-૦૧-૧૯૩૫થી ૧૩-૦૬-૧૯૪૮
(૦૫) મોરારજી રણછોડજી દેસાઈ ૧૪-૦૬-૧૯૪૮થી ૧૫-૦૬-૧૯૬૩
(૦૬) ઠાકોરભાઈ મણિભાઈ દેસાઈ ૧૬-૦૬-૧૯૬૩થી ૧૫-૦૬-૧૯૭૧
(૦૭) રામલાલ ડાહ્યાભાઈ પરીખ ૦૧-૦૯-૧૯૭૧થી ૨૧-૦૭-૧૯૭૫
(૦૮) ધીરુભાઈ મણિભાઈ દેસાઈ ૨૨-૦૭-૧૯૭૫થી ૩૧-૦૧-૧૯૭૭
(૦૯) ડાહ્યાભાઈ જીવણજી નાયક ૧૮-૧૦-૧૯૭૭થી ૧૮-૧૦-૧૯૮૩
(૧૦) રામલાલ ડાહ્યાભાઈ પરીખ ૨૦-૧૦-૧૯૮૩થી ૨૩-૦૬-૧૯૯૬
(૧૧) ગોવિંદભાઈ જેઠાલાલ રાવલ ૨૪-૦૬-૧૯૯૬થી ૧૮-૧૦-૨૦૦૦
(૧૨) જિતેન્દ્ર ઠાકોરભાઈ દેસાઈ ૧૯-૧૦-૨૦૦૦થી ૨૨-૧૦-૨૦૦૩
(૧૩) ડૉ. અરુણકુમાર દવે ૨૩-૧૦-૨૦૦૩થી ૩૧-૦૫-૨૦૦૫
(૧૪) ડૉ. સુદર્શન આયંગાર ૦૧-૦૮-૨૦૦૫થી ૩૧-૧૨-૨૦૧૪
(૧૫) ડૉ. અનામિક શાહ ૦૧-૦૧-૨૦૧૫થી ૩૧-૧૨-૨૦૨૦ અને ૦૧-૦૧-૨૦૨૧થી ૨૮-૦૬-૨૦૨૧
(૧૬) ડૉ. રાજેન્દ્ર ખીમાણી ૨૯-૦૬-૨૦૨૧થી
--------------------------------------------------
(૧૭) ડૉ. હર્ષદ પટેલ : ૯-૦૨-૨૦૨૪થી
કુલપતિશ્રી, ગૂજરાત વિદ્યાપીઠ
ડૉ. અનામિક શાહને આવકાર
 |
| ડૉ. અનામિક શાહ Photograph : Dr. Ashwinkumar / છબી : ડૉ. અશ્વિનકુમાર |
વિશ્વવિદ્યાલય : ગૂજરાત વિદ્યાપીઠ
પદ : કુલનાયક
નામ : ડૉ. અનામિક શાહ
કાર્યકાળ : ૦૧-૦૧-૨૦૧૫થી ...
Friday, January 2, 2015
ડૉ. સુદર્શન આયંગારને શુભેચ્છા
 |
| ડૉ. સુદર્શન આયંગાર / Dr. Sudarshan Iyengar Photograph : Dr. Ashwinkumar / છબી : ડૉ.અશ્વિનકુમાર |
વિશ્વવિદ્યાલય : ગૂજરાત વિદ્યાપીઠ
પદ : કુલનાયક
નામ : ડૉ. સુદર્શન આયંગાર
નામ : ડૉ. સુદર્શન આયંગાર
કાર્યકાળ : ઑગસ્ટ, ૨૦૦૫થી ડિસેંબર, ૨૦૧૪
મહાદેવ દેસાઈ સમાજસેવા પુરસ્કાર : વર્ષ - ૨૦૧૪
માનસિંહ હરિસિંહ માંગરોળાને ૨૦૧૪ના વર્ષનો મહાદેવ દેસાઈ સમાજસેવા પુરસ્કાર
 |
| Photograph : Dr. Ashwinkumar / છબી : ડૉ. અશ્વિનકુમાર |
 |
| Photograph : Dr. Ashwinkumar / છબી : ડૉ. અશ્વિનકુમાર |
 |
| માનસિંહ હરિસિંહ માંગરોળા Photograph : Dr. Ashwinkumar / છબી : ડૉ. અશ્વિનકુમાર |
 |
| Photograph : Dr. Ashwinkumar / છબી : ડૉ. અશ્વિનકુમાર |
Thursday, January 1, 2015
Subscribe to:
Posts (Atom)