‘આશ્રમમાં પાળેલી શિસ્તનો ખરો ફાયદો મને હવે જણાયો. આખા દિવસ પૂરતો કામ અને કસરતનો નિયમિત કાર્યક્રમ ઘડી કાઢ્યો અને એને હું ચુસ્તપણે પાળવા લાગી. અમુક સમય વાચન, અમુક સમય હિંદી, અમુક સમય કાંતવાનું, રસોઈ, ભોજન, કપડાં ધોવાં અને અમુક સમય ચોગાનમાં આંટા મારીને કસરત કરવા માટે નક્કી કરી દીધો.’ (૧૬૭)
Showing posts with label Mirabehn. Show all posts
Showing posts with label Mirabehn. Show all posts
Tuesday, March 17, 2020
Monday, March 16, 2020
૦૫
‘વિલેનવમાં રહેનારામાંથી જે લોકો વહેલી સવારે બાપુ સાથે ફરવા આવતા તેમાં અધ્યાપક અને માદામ પ્રિવા અને પેલા આપણું ધ્યાન ખેંચી લે તેવા શાંતિચાહક પિયર સેરેસોલ હતા. લંડન જેટલા વહેલા ફરવા નહોતાં નીકળતાં, એટલે કે, અમે અજવાળું થવાની રાહ જોતાં. અહીં તો ગામડાંની અંધારી ગલીઓમાં ચાલવાની વાત હતી, અને ડિસેમ્બરની ઠંડીની માત્રા પણ વધી હતી. અમે નીકળ્યાં તે પહેલાં જ તળાવની આસપાસના પહાડો ઉપર બરફ પડ્યો હતો.’ (૧૫૮)
Sunday, March 15, 2020
૦૪
‘ … કેટલાંક ચિત્રો મારા સ્મરણમાં અંકાઈ ગયાં છે. એક તો મહેલના બગીચામાં ચિચેસ્ટરના બિશપ સાથે બાપુ આંટા મારતા હતા તે. કોઈ પણ કલાકાર ચિત્ર કરવા માટે આને આદર્શ વિષય સમજે. કેન્ટરબરીના મોટા દેવળમાં એક સાંજની પ્રાર્થનામાં બાપુએ હાજરી આપી હતી. તે જ દિવસે રાત્રે કેન્ટરબરીના ડીન શ્રી હ્યુલેટ જોન્સનના બેસવાના ઓરડામાં એક ગાલીચા ઉપર બેસીને બાપુ કાંતતા હતા અને ડીન પોતે પણ જમીન ઉપર બેસી ધ્યાનથી તેમને જોઈ રહ્યા હતા તે.’ (૧૫૦)
Subscribe to:
Posts (Atom)